وأسلمه الباقون إلى الأعداء [ للقتل ] ( 1 ) ، ولم يخشوا النار ولا العار ، وآثروا الحياة الدنيا الفانية على دار البقاء ، ولم يستحيوا من الله تعالى ولا من نبيّه وهو شاهدهم عياناً ( 2 ) . يعنى به تحقيق آنكه متضمن است كتاب عزيز ( 3 ) به وقوع بزرگترين گناهان از صحابه وآن فرار است از جنگ واجب ، وگفت خداى تعالى : ( وروز حنين كه به شگفت آورد شما را كثرت شما ، پس ( 4 ) كفايت نكرد از شما چيزى را وتنگ گرديد بر شما زمين به آن فراخى كه داشت پس تر از اين ، باز گشتيد شما در حالي كه پشت دهنده بوديد ) . وبودند زيادة از ده هزار نفر وبر جاى خود نماندند مگر هفت كس : علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) وعباس وفضل پسر أو وربيعه وأبو سفيان پسران حارث وأسامة بن زيد وعبيد پسر اُمّ أيمن وأيمن ، وبه روايتي پسر ديگر أمّ أيمن وباقي مردمان آن حضرت را به اعداى آن حضرت براي كشتن حواله كردند ونترسيدند آتش جهنم را ونه عار فرار را ، واختيار كردند حيات دنياي فانية را بر آخرت وشرم نكردند از خدا ونه از پيغمبر أو ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وحال آنكه أو مشاهده حال ايشان به چشم خود مىكرد .

--> 1 . الزيادة من المصدر . 2 . نهج الحق : 317 . 3 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( است ) آمده است . 4 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( بي ) آمده است .